Patah tulang klavikula merupakan salah satu patah tulang yang paling biasa, menyumbang 2.6%-4% daripada semua patah tulang. Disebabkan oleh ciri-ciri anatomi batang tengah klavikula, patah tulang batang tengah lebih biasa, menyumbang 69% daripada patah tulang klavikula, manakala patah tulang hujung lateral dan medial klavikula masing-masing menyumbang 28% dan 3%.
Sebagai jenis patah tulang yang agak luar biasa, tidak seperti patah tulang klavikula aci tengah yang disebabkan oleh trauma bahu langsung atau penghantaran daya daripada kecederaan menanggung berat bahagian atas badan, patah tulang hujung medial klavikula biasanya dikaitkan dengan pelbagai kecederaan. Pada masa lalu, pendekatan rawatan untuk patah tulang hujung medial klavikula biasanya konservatif. Walau bagaimanapun, kajian menunjukkan bahawa 14% pesakit dengan patah tulang hujung medial yang teralih mungkin mengalami nonunion simptomatik. Oleh itu, dalam beberapa tahun kebelakangan ini, semakin ramai cendekiawan telah cenderung ke arah rawatan pembedahan untuk patah tulang hujung medial yang teralih yang melibatkan sendi sternoklavikular. Walau bagaimanapun, serpihan klavikular medial biasanya kecil, dan terdapat batasan untuk fiksasi menggunakan plat dan skru. Kepekatan tekanan tempatan kekal sebagai isu yang mencabar bagi pakar bedah ortopedik dari segi menstabilkan patah tulang dengan berkesan dan mengelakkan kegagalan fiksasi.
I. Penyongsangan LCP Klavikula Distal
Hujung distal klavikula berkongsi struktur anatomi yang serupa dengan hujung proksimal, kedua-duanya mempunyai tapak yang luas. Hujung distal plat mampatan pengunci klavikula (LCP) dilengkapi dengan pelbagai lubang skru pengunci, yang membolehkan penetapan serpihan distal yang berkesan.
Dengan mengambil kira persamaan struktur antara kedua-duanya, sesetengah sarjana telah meletakkan plat keluli secara mendatar pada sudut 180° pada hujung distal klavikula. Mereka juga telah memendekkan bahagian yang asalnya digunakan untuk menstabilkan hujung distal klavikula dan mendapati bahawa implan dalaman dipasang dengan kemas tanpa perlu dibentuk.
Meletakkan hujung distal klavikula dalam kedudukan terbalik dan memasangnya dengan plat tulang di bahagian medial didapati memberikan padanan yang memuaskan.
Dalam kes pesakit lelaki berusia 40 tahun dengan patah tulang di hujung medial klavikula kanan, plat keluli klavikula distal terbalik telah digunakan. Pemeriksaan susulan 12 bulan selepas pembedahan menunjukkan hasil penyembuhan yang baik.
Plat mampatan pengunci klavikula distal terbalik (LCP) merupakan kaedah fiksasi dalaman yang biasa digunakan dalam amalan klinikal. Kelebihan kaedah ini ialah serpihan tulang medial dipegang oleh pelbagai skru, memberikan fiksasi yang lebih selamat. Walau bagaimanapun, teknik fiksasi ini memerlukan serpihan tulang medial yang cukup besar untuk hasil yang optimum. Jika serpihan tulang kecil atau terdapat kominutif intra-artikular, keberkesanan fiksasi mungkin terjejas.
II. Teknik Fiksasi Menegak Plat Berganda
Teknik plat dwi merupakan kaedah yang biasa digunakan untuk patah tulang kominutif yang kompleks, seperti patah tulang humerus distal, patah tulang jejari dan ulna yang kominutif, dan sebagainya. Apabila fiksasi yang berkesan tidak dapat dicapai dalam satah tunggal, plat keluli pengunci dwi digunakan untuk fiksasi menegak, mewujudkan struktur stabil satah dwi. Secara biomekanikal, fiksasi plat dwi menawarkan kelebihan mekanikal berbanding fiksasi plat tunggal.
Plat penetapan atas
Plat penetapan bawah dan empat kombinasi konfigurasi plat berganda
Masa siaran: 12 Jun 2023
